1. اسب آبی گول ظاهر بامزه‌ی این حیوانات چاق را نخورید. اشتباه نکنید، اسب آبی می‌تواند با سرعت چهل و هشت کیلومتر بر ساعت به دنبال هر موجود زنده‌ای که به قلمروی آن‌ها وارد شده، بدود. اسب آبی سالانه باعث مرگ سه هزار انسان می‌شود و این موضوع کمی عجیب است چون محل اصلی زندگی آن‌ها، جنوب صحرای آفریقا است. یکادامه مطلب ...

    اسب آبی

    گول ظاهر بامزه‌ی این حیوانات چاق را نخورید. اشتباه نکنید، اسب آبی می‌تواند با سرعت چهل و هشت کیلومتر بر ساعت به دنبال هر موجود زنده‌ای که به قلمروی آن‌ها وارد شده، بدود. اسب آبی سالانه باعث مرگ سه هزار انسان می‌شود و این موضوع کمی عجیب است چون محل اصلی زندگی آن‌ها، جنوب صحرای آفریقا است. یک اسب آبی مادر، برای حفاظت از فرزندش هر کاری می‌کند. آن‌ها هر دوسال یک بار بچه‌دار می‌شوند. برای محافظت از خود، سعی کنید به آن‌ها نزدیک نشوید.

    اسب آبی عصبانی

    گرگ خاکستری

    گرگ‌ها به‌ صورت گروهی می‌توانند طعمه‌ی بزرگی مثل یک گوزن شمالی را از پا در بیاورند. زمانی که گرگ‌ها در‌ حال شکار هستند، کاملا بی‌رحم می‌شوند و حتی پیش از مرگ کامل طعمه، شروع به خوردن آن می‌کنند. با اینکه طعمه‌ی گرگ، بیشتر جانوران بزرگ و وحشی هستند، شصت و پنج درصد از مرگ گرگ‌ها بر سر درگیری‌‌ برای بدست آوردن قلمرو اتفاق می‌افتد. این موضوع خیلی عجیب است چون گرگ‌ها موجوداتی گروهی هستند و برای محافظت از اعضای گروه تا حد مرگ تلاش می‌کنند.

     

    گرگ خاکستری وحشی

    شیطان تاسمانی

    شیطان تاسمانی در جزیره‌ی تاسمانی استرالیا مشاهده شده است. وزن آن‌ها می‌تواند به هفت تا ده کیلو برسد. شیطان تاسمانی شدیدا دمدمی مزاج است. وقتی که احساس می‌کند در خطر است، دندان‌هایش را نشان می‌دهد و صدای آزار دهنده‌ای از خود تولید می‌کند. شیطان تاسمانی مایل است با هر حیوانی بجنگد و آن را بکشد. این حیوان حتی گاهی به همنوعان خود حمله می‌کند.

    شیطان تاسمانی وحشی

    کوچک کردن
  2. زمین در فاصله ی 27000 سال نوری از سیاهچاله ی مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. برای کسی که در منظومه ی شمسی قرار دارد، گرفتن عکسی از کل کهکشان راه شیری غیرممکن است. این مسئله مثل این می ماند که وقتی در ماشینمان نشسته ایم، سعی کنیم از بیرون آن عکس بگیریم. اگر بخواهیم دوربینی به خارج از کهکشان بفرستیم تادامه مطلب ...

    زمین در فاصله ی ۲۷۰۰۰ سال نوری از سیاهچاله ی مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. برای کسی که در منظومه ی شمسی قرار دارد، گرفتن عکسی از کل کهکشان راه شیری غیرممکن است. این مسئله مثل این می ماند که وقتی در ماشینمان نشسته ایم، سعی کنیم از بیرون آن عکس بگیریم. اگر بخواهیم دوربینی به خارج از کهکشان بفرستیم تا عکسی برای ما بگیرد، هزاران سال طول می کشد که عکس گرفته شده به دست ما برسد!

    متاسفانه من باید به اطلاع شما برسانم که اغلب عکس هایی که تاکنون از کهکشان محل سکونتتان دیده اید، ساختگی هستند! البته این عکس های ساختگی بی پایه و اساس هم نیستند. دانشمندان با بررسی چگالی اتم ها و یون های هیدروژن و همین طور بررسی مسیر گردش ستاره ها، به این نتیجه رسیده اند که کهکشان ما از نوع کهکشان مارپیچی است. از طرفی دیگر محققان با مشاهده ی کهکشان های مارپیچی همسایه، می دانند که یک کهکشان مارپیچی چه شکلی است. ستاره شناسان با استفاده از این اطلاعات، توانسته اند تصاویر نسبتا دقیقی از کهکشان راه شیری به دست بیاورند، اما هیچ کدام از این تصاویر، عکس نیستند.
    تصویری از بازوهای کهکشان راه شیری
    هر بار که ما به آسمان نگاه می کنیم، می توانیم بخشی از کهکشان راه شیری را ببینیم. هر ستاره ای که با چشم غیرمسلح قابل رویت باشد، در کهکشان راه شیری قرار دارد. دید ما به کهکشان راه شیری مثل این می ماند که از لبه ی یک بشقاب به مرکز آن نگاه کنیم. به خاطر این که ما تقریبا در لبه ی کهکشان راه شیری قرار داریم، می توانیم بیشتر قسمت های کهکشان را ببینیم. بعضی ها با عکس گرفتن از قسمت های مختلف کهکشان راه شیری پانورما های بسیار زیبایی از آن درست کرده اند.

    در شرایط مناسب، حتی کمان مرکز ستارگان راه شیری هم با چشم غیر مسلح قابل رویت است. البته اگر آلودگی هوا و آلودگی نوری امان بدهند! آلودگی نوری به روشن شدن بیش از حد محیطی بر اثر نور های مصنوعی می گویند. در شهر های بزرگ که شب ها چراغ های زیادی در آن ها روشن هستند، نه تنها نمی شود مرکز کهکشان را دید، بلکه اکثر ستاره ها هم قابل رویت نیستند. اقیانوس و بیابان و کوه های بلند، بهترین مکان برای دیدن کهکشان هستند. اگر راهتان به هر کدام آن ها افتاد، حتما دوربین با خودتان ببرید. شاید شما یکی از بهترین عکس ها را از کهکشان عزیزمان بگیرید!

    کوچک کردن
  3. اول خودارضایی رو از نگاه دو پزشک متخصص بررسی مکنیم: از سایت دکتر سردار: اقای دکتر سردار من جوانی 23 ساله هستم و از سن 12 سالگی کار خودارضایی انجام میدهم تا به حال و در طول اين مدت شايد در ماه 10 بار را ميتوان تخمين زد…ايا ترسى براى اينده و ترس ازعدم توانايى نزديكى با همسردراينده و عدم بچه دار نشدن وادامه مطلب ...

    اول خودارضایی رو از نگاه دو پزشک متخصص بررسی مکنیم:
    از سایت دکتر سردار:
    اقای دکتر سردار من جوانی ۲۳ ساله هستم و از سن ۱۲ سالگی کار خودارضایی انجام میدهم تا به حال و در طول این مدت شاید در ماه ۱۰ بار را میتوان تخمین زد…ایا ترسى براى اینده و ترس ازعدم توانایى نزدیکى با همسردراینده و عدم بچه دار نشدن و … وجود دارد واقعا از راهنماییتون ممنون میشم و در ضمن من خیلی میترسم و خیلی هم گیج شدم و با خوندن مطالب جورواجور کاملا ترسیدم … توروخدا کمکم کنید.

    جواب : سئوالهای مشابه زیادی چنان این سئوال مطرح میشود . وقتی جوانها روی این موضوع بر اینترنت فارسی کلیک کنند ، آنها طوماری از بیماریهای مرتبط با خودارضایی را مشاهده مینمایند . بعضی از مولفان این پدیده را بدتر از سرطان جلوه داده اند ! از سویی وقتی روی اینترنت انگلیسی پزشکی کلیک شود ، این موضوع بیشتر به شکل یک حالت طبیعی شرح داده شده است . گاهی ایرادها از خود ارضایی چنان زیاد است که مرا یاد مجرمی میاندازد که وقتی اعتراف میکند ، پلیسها جنایات کشف نشده دیگران را نیز به گردن او میاندازند !
    در مورد جواب کنایه دار این پزشک متخصص باید بگم که هر موقع از اساتید خودمون در مورد ضرر خودارضایی میپرسیدیم با خنده ای کنایه دار از روی سوال میگذشتن و سوالمون رو مسخره و چرت میدونستن!!

    نظر دکتر شیرمحمدی در مورد خودارضایی

    آیا خود ارضایی از نظر علمی برای انسان عارضه یا خطری ندارد؟

    نظر علمی خودارضایی
    … وجود فشار فرهنگی – مذهبی ریشه داری باعث شده است تا در میان مردم شایعات فراوانی در مورد عوارض ناشی از خودارضایی شکل بگیرد. شایعاتی مانند احتمال کاهش بینایی و کوری- ضعف عمومی قوای جمسانی- غش و دیوانگی- و موارد بسیاری مانند آن. تقریباً اغلب افرادی که بطور مرتب خودارضایی میکنند، سعی میکنند در اولین برخورد با علائم یک اختلال، آن را به موضوع خودارضایی خود نسبت دهند. ظاهراً هنوز دلایل علمی قاطعی به نفع این شایعات یافت نشده است و از آن طرف مزایای بسیاری چون امکان تقویت تخیلات و توانایی و اعتماد به نفس جنسی و همینطور کاهش تنشهای روحی و جنسی افراد، برای آن برشمرده شده است. شاید متعجب بشوید از اینکه بدانید یکی از روش های موفق درمان زودارضایی مردان نوعی خودارضایی هدایت شده است (البته با روش و جزئیات خاص خود). یکی از دوستان سوال میکرد آیا نبود دلیل علمی دال بر عارضه دار بودن خودارضایی دلیل بر بی خطر بودن آن است؟ پاسخ این است که با توجه به اصل برائت در زندگی روزمره وقتی دلیلی بر خودداری از انجام کاری وجود ندارد واقعاً اجازه داریم که آن را انجام دهیم …

    آیا خودارضایی یک فعالیت جنسی طبیعی است؟

    …. اگر طبیعی را به معنای سالم بگیریم پاسخ مثبت است. از نظر من خودارضایی درکل یک فعالیت جنسی سالم است. اما کامل نیست ناقص است، چون بدون حضور فیزیکی جفت (= پارتنر) صورت میگیرد و مانند آن هم ارضاء کننده نیست چون حواس پنجگانه کارایی واقعی لازم در افزایش تحریکات حسی را ندارند. فقط تجسم و تصور است که وارد میدان میشود. برای توضیح بیشتر باید دقت کرد که خودارضایی هم مانند بقیه فعالیت های جنسی اگر در شرایط نامناسبی انجام شود یک فعالیت جنسی ناسالم است که با عوارض بعدی همراه خواهد بود (مثلاً در شرایط ترس و اضطراب و عجله و هیجان شدید و احساس گناه)

     

    نظر سایت معتبر Web MD:
    https://www.webmd.com/sex-relationships/guide/masturbation-guide#1
    ترجمه این بخش:is masturbation harmful?
    آیا خودارضایی مضر است؟

    In general, the medical community considers masturbation to be a natural and harmless expression of sexuality for both men and women. It does not cause any physical injury or harm to the body, and can be performed in moderation throughout a person’s lifetime as a part of normal sexual behavior. Some cultures and religions oppose masturbation or even label it as sinful. This can lead to guilt or shame about the behavior.

    به طور کلی ، جامعه پزشکی خود ارضایی را به عنوان رفتار جنسی طبیعی و بی ضرر برای هر دو گروه مردان و زنان فرض میکند . این کار هیچ صدمه جسمی و یا آسیب به بدن ایجاد نمی کند ، و با اعتدال می تواند در سرتاسر طول عمر شخص به عنوان بخشی از رفتار طبیعی جنسی باشد . برخی از فرهنگ ها و ادیان با استمناء مخالفند و آنرا به عنوان گناه میشناسند . بعضی از کارشناسان پیشنهاد می کنند که خود ارضایی می تواند سلامت جنسی و قرابت را بهبود دهد .

    بررسی ضررهای جسمی و روحی

    خودارضایی عملی طبیعی هست که در صورت رعایت تعادل(هفته ای دو بار)هیچ ضرر جسمی برای ان اثبات نشده است.یکی از دلایل سرطان پروستات را خودارضایی میدانند در حالی که خودارضایی به دلیل خالی کردن بخشی از محتویات غده پروستات به کوچک شدن حجم ان کمک میکند.به افراد ۵۰ سال به بالا برای جلوگیری از حجیم شدن پروستات خودارضایی توصیه می شود.همچنین خودارضایی می تواند با خارج کردن اسپرم های قدیمی به بهبود کیفیت اسپرم ها کمک کند.
    ریزش مو-تاری دید-فراموشی-عدم تمرکز و…هیچ ربطی به خودارضایی ندارد.ضعف بینایی حاصل از عیوب انکساری مانند آستیگماتیسم و نزدیک بینی و…است.شما وقتی به خاطر ضعف بینایی به پزشک مراجعه میکنید به شما عینک تجویز میکند چون علت ضعف بینایی شما را عیب انکساری میداند نه خودارضایی!عینک های طبی به صورت عدسی های خاص واگرا یا همگرا هستند که شکست نور را تنظیم میکنند.عینک به شما تجویز می شود چون عدسی شما بیش از حد بزرگ یا کوچک شده است یا سطح ان صاف نیست.این بیماری ها ژنتیکی هستند و هیچ ربطی به خودارضایی ندارند

    بررسی اثرات روحی

    وقتی به یک شخص سال ها تلقین کنی عملی اشتباه و گناه کبیره!است قطعا در اثر انجام ان سرخورده خواهد شد.اگر به شما بگویند آب خوردن حرام است سعی خواهید کرد آب نخورید و وقتی در اثر تشنگی بی حد آب بخورید با وجود رفع تشنگی عذاب وجدان به سراغتون میاد که ای کاش از تشنگی میمردم و این کار رو نمیکردم.این احساس گناه مشخصا افسردگی و بیماری های روحی رو در پی داره.خودارضایی به خودی خود هیچ آسیب روحی ندارد

    در نهایت بررسی کنیم ۱ سایت داخلی و دینی رو که نظر پزشکا رو کلا رد میکنن!!
    http://www.x-shobhe.com/shobhe/4664.html
    این سایت با رد نظر پزشکان متخصص و کافر دونستن اون ها!!۳ سایت رو معرفی کرده و ادعا کرده از نظر این سایت ها خودارضایی ضرر داره در حالی که اگه کسی حوصله کنه و مطالب این ۳ سایت رو بخونه میبینه که اتفاقا این سایت ها هم اشاره دارن که خود ارضایی ضرری نداره!!

    چند منبع علمی و انگلیسی دیگر:
    https://www.plannedparenthood.org/learn/sex-and-relationships/masturbation

    https://www.menshealth.com/sex-women/5-reasons-you-should-masturbate-ton

    https://www.healthline.com/health/masturbation-side-effects#side-effects

    http://www.foxnews.com/health/2015/08/17/seven-facts-that-prove-masturba

    کوچک کردن
  4. فرانک لنتینی مرد سه پا فرانچسکو لنتینی در سال ۱۸۸۱ در منطقه روسولینی در سیسیل ایتالیا به دنیا آمد. وی در قسمت راست بدن خود یک پای اضافی داشت که از ستون فقراتش رشد کرده بود و یک پای کوچک هم به صورت ناقص در پشتش وجود داشت.   این اعضای اضافی به دلیل انعقاد ناقص قل دوم فرانک بود. نکته جالب توجه اینادامه مطلب ...

    فرانک لنتینی مرد سه پا

    فرانچسکو لنتینی در سال ۱۸۸۱ در منطقه روسولینی در سیسیل ایتالیا به دنیا آمد. وی در قسمت راست بدن خود یک پای اضافی داشت که از ستون فقراتش رشد کرده بود و یک پای کوچک هم به صورت ناقص در پشتش وجود داشت.

    مرد سه پا

     

    این اعضای اضافی به دلیل انعقاد ناقص قل دوم فرانک بود. نکته جالب توجه این بود که پای سوم فرانک مانند دو پای دیگرش عمل می‌کرد و کاملاً سالم بود و مهم‌تر از آن این بود که فرانک دارای دو دستگاه تناسلی کاملاً مجزا بود.

    البته بعدها پاهای فرانک رشد نامتعادلی داشتند، با این حال وی می‌توانست از هر ۳ پای خود استفاده کند. خانواده فرانک از ۸ سالگی به آمریکا مهاجرت کردند و از همان زمان وی را به نمایش‌های خیابانی و سیرک‌ها فرستادند.

    وی از این راه پول فراوانی به دست آورد و در طول عمر کاری خود با تمام سیرک‌های بزرگ آمریکا همکاری کرد. فرانک مانند بقیه مردم ازدواج کرد و صاحب سه فرزند کاملاً سالم شد و در ۸۵ سالگی درگذشت.

    پاسکال پینون مکزیکی دوسر

    پاسکال پینون در سال ۱۸۸۹ در مکزیک به دنیا آمد. شهرت پاسکال، به دلیل وجود برآمدگی‌ای بود که در بالای سر وی قرار داشت و مانند یک سر کوچک بود.

    مرد دو سر

    در مورد شکل این برآمدگی ابهاماتی وجود دارد. برخی بر این باورند که پاسکال هنگام کار در سیرک این برآمدگی را که یک غده بوده، با قراردادن قطعاتی زیر پوست به شکل یک سر درآورده‌است. زیرا در مواردی به این شکل، سرها از ناحیه بالای جمجمه به یکدیگر می‌چسبند و نه مانند پاسکال از ناحیه گردن!

    فنی میلز  بانوی پاگنده

    فنی میلز در سال ۱۸۶۰ در انگلستان متولد شد. پاهای فنی از همان کودکی شروع به تورم کرد و وقتی وی به سن بلوغ رسید، دارای پاهایی غول‌پیکر بود. او به تنهایی توانایی راه رفتن نداشت و برای این کار از دوست خود «ماری برون» کمک می‌گرفت.

    فنی در سال ۱۸۸۵ خود را در موزه دایم به نمایش گذاشت و پس از آن نیز در نمایش‌ها و سیرک‌های مختلف حضور پیدا کرد.

    بانوی پاگنده

     

    در یکی از این نمایش‌ها، چالشی راه‌اندازی شد و طی آن اعلام شد که به مردی که با فنی ازدواج کند ۵ هزار دلار جایزه اعطا می‌شود. این چالش باعث شد مردان مجرد بسیاری به نمایش فنی بیایند و البته او پیشنهادهای ازدواج بسیاری نیز دریافت کرد.

    اما سرآخر با «ویلیام برون»، برادر دوست و پرستارش ماری برون ازدواج کرد. البته ویلیام جایزه ۵ هزار دلاری را دریافت نکرد. از سال ۱۸۸۷ که فنی صاحب فرزند شد، سلامتیش رو به افول نهاد و در سال ۱۸۹۲ از دنیا رفت.

    میرتل کوربین زن ۴ پا

    جوزفین میرتل کوربین در سال ۱۸۶۸ در تنسی ایالات متحده متولد شد. وی از بدو تولد ۴ پا داشت. دوپای وسطی وی ضعیف‌تر و اندکی کوچک‌تر بودند، اما با این حال وی توانایی حرکت دادن آنها را داشت.

    زن ۴ پا

     

    او نیز از دوپای اضافی خود استفاده کرد و از ۱۴ سالگی به نمایش‌ها و سیرک‌های مختلفی پیوست. میرتل در ۱۹ سالگی ازدواج کرد و صاحب ۵ فرزند کاملاً سالم نیز شد. میرتل در سال ۱۹۲۸ در ۶۰ سالگی درگذشت.

    موریس تیه شرک

    موریس تیه شرک

    موریس تیه در سال ۱۹۰۳ در روسیه و از پدر و مادری فرانسوی متولد شد. وی در ابتدا ظاهری مانند سایر مردم داشت اما از ۱۷ سالگی متوجه تورم عجیب دست و پاها و سرش شد. با مراجعه به پزشک مشخص شد که موریس دارای سندرم آکرومگالی است و این باعث تورم دست و صورت او شده‌است.

    عجیب‌ ترین انسان های تاریخ

     

    تیه زندگی معمولی‌ای داشت، اما از ۳۵ سالگی و با توصیه یکی از دوستانش به «کشتی کچ» روی آورد. وی در سال ۱۹۴۰ در مسابقات سنگین وزن آمریکا عنوان قهرمانی را به دست آورد و تا سال‌های متمادی و در دوره‌های مختلف از این عنوان دفاع کرد.

    این قهرمانی‌ها موریس را به چهره‌ای محبوب بدل ساخت و همان زمان به او لقب «فرشته فرانسوی» دادند. وی در سال ۱۹۵۳ به دلیل عارضه قلبی درگذشت. شخصیت کارتونی محبوب «شرک» از روی موریس برداشت شده‌است.

     

    کوچک کردن
  5. سلام دوست عزیز بهترین و ارزان ترین روش برای دریافت مقاله های ISI و کتاب های علمی به صورت رایگان سایت Sci-Hub هستش که چون تقریبا داره قانون کپی رایت رو دور میزنه هر دفعه آدرس دامنش تغییر میکنه اما شما اگر متن Sci-Hub را در گوگل سرچ کنید به راحتی به سایت دسترسی پیدا می کنید و می توانید مقالات خود را اادامه مطلب ...

    سلام دوست عزیز

    بهترین و ارزان ترین روش برای دریافت مقاله های ISI و کتاب های علمی به صورت رایگان سایت Sci-Hub هستش که چون تقریبا داره قانون کپی رایت رو دور میزنه هر دفعه آدرس دامنش تغییر میکنه اما شما اگر متن Sci-Hub را در گوگل سرچ کنید به راحتی به سایت دسترسی پیدا می کنید و می توانید مقالات خود را از سایت های مانند ساینس دایرکت، ویلی، اشپرینگل و …. به صورت رایگان دانلود کنید.

    کوچک کردن
  6. رکورد سرعت رکورد کنونی سرعت در دست سه فضانوردی است که با هم ماموریت آپولو ۱۰ را انجام دادند. این سه فضانورد ۴۶ سال قبل یعنی در سال ۱۹۶۹ به سرعت ۳۹.۸۹۷ کیلومتر بر ساعت نسبت با سیاره زمین رسیدند. جیم برِی یکی از اعضای شرکت هوافضایی لاکهید مارتین می‌گوید: «صد سال پیش، بشر فکرش را هم نمی‌کرد که به سرعتادامه مطلب ...

    رکورد سرعت

    رکورد کنونی سرعت در دست سه فضانوردی است که با هم ماموریت آپولو ۱۰ را انجام دادند. این سه فضانورد ۴۶ سال قبل یعنی در سال ۱۹۶۹ به سرعت ۳۹.۸۹۷ کیلومتر بر ساعت نسبت با سیاره زمین رسیدند. جیم برِی یکی از اعضای شرکت هوافضایی لاکهید مارتین می‌گوید: «صد سال پیش، بشر فکرش را هم نمی‌کرد که به سرعت ۴۰ هزار کیلومتری در فضا برسد.»

    اما ما می‌توانیم دوباره به آن رکورد و حتی بیشتر از آن دست پیدا کنیم. برِی برای ناسا کار می‌کند و قرار از در پروژه‌ی آتی خود آن رکورد ۴۶ ساله را بشکانند. فضاپیما اوریون جزو آخرین فضاپیماهای ناسا است و قرار است در ماموریت سال ۲۰۲۱ خود به مریخ هم سفر کند. طراحان اوریون در حال حاضر به شکلی برنامه‌ریزی کرده‌اند که سرعت آن تا ۳۲ هزار کیلومتر بر ساعت برسد. اما تنها با تکیه بر ساختار اوریون می‌توان رکورد آپولو ۱۰ را زد.

    اما حتی فضاپیمای اوریون هم برای نشان دادن قدرت سرعت بشر طراحی نشده است. بری می‌گوید: «ما عملا هیچ محدودیت سرعتی نداریم، جز سرعت نور.» سرعت نور به یک میلیارد کیلومتر بر ساعت می‌رسد. آیا ما می‌توانیم فاصله رکورد ۴۰ هزار کیلومتری تا آن را پر کنیم؟

    آیا می‌توانیم به سرعت نور برسیم؟

    آیا می‌توانیم به سرعت نور برسیم

    خوشبختانه سرعت از نظر فیزیکی برای ما مشکل‌ساز نیست. مادامی که سرعت نسبتا ثابت و در یک جهت باشد، ما می‌توانیم آن را همراهی کنیم. انسان، در تئوری، می‌تواند تا نزدیکی «محدودیت سرعت کیهانی» یعنی سرعت نور سفر کند. اما حتی اگر ما از نظر تجهیزات نیز بتوانیم به سرعت‌های بالا دست پیدا کنیم، آیا می‌توان با خطرات احتمالی آن کنار بیایم؟ حال اگر پا را از سرعت نور فراتر بگذاریم، آیا باز هم می‌توانیم خطرات آن را می‌توانیم بپذیریم؟

    مشکلی به نام نیروی گرانش!

    بشر می‌‎تواند به سرعت ۴۰ هزار کیلومتر بر ساعت برسد و از آن سرعت مدام بالاتر یا پایین‌تر رود. اما تغییر سریع سرعت می‌تواند برای ارگانیسم انسان مهلک باشد. اگر از سرعت‌های بسیار بالا به یکباره به سرعت صفر برسیم، چه پیش خواهد آمد؟ دلیل آن چیست؟ یکی از ویژگی‌های هستی «اینرسی» یا همان «لختی» است. اینرسی خاصیتی از یک جسم است که در برابر تغییر سرعت یا جهت حرکت جسم مقاومت می‌کند. مفهوم اینرسی قانون اول نیوتون نیز آمده است: «قانون اول نیوتن می‌گوید هرگاه شی با سرعت ثابت در حال حرکت باشد مادامی که نیروی خارجی به آن وارد نشود به حرکت خود ادامه خواهد داد.» بری می‌گوید: «سرعت ثابت برای بدن انسان مشکل‌آفرین نیست. ما باید نگران تاثیر افزایش سرعت بر بدن باشیم.

    حدود یک قرن پیش و همزمان با اختراع هواپیما، علائم عجیبی در خلبان‌ها دیده شد. از دست رفتن موقتی بینایی، سنگینی و بی‌وزنی از جمله این مارد بود. عامل اصلی آن نیز نیروی گرانش بود. آزمایش‌های این چنینی که در حالت عمودی بدن (هر دو حالت: از سر تا پا و از پا تا سر)، انجام می‌شود نیز نتایج عجیبی را به همراه داشته است. تارگی چشم و اختلال در بینایی، بی‌هوش کامل و حتی احتمال سکته نیز وجود دارد و مشخص نیست که در سرعت و شرایط دیگر چه اتفاقاتی خواهد افتاد.

    یک انسان معمولی می‌تواند تا حدی نیروی گرانشی را تحمل کند. خلبان‌ها با کمک لباس‌ها و آموزش‌های ویژه نیز می‌توانند حد بیشتری را کمک کند. انسان می‌توان به صورت موقت نیروهای گرانشی بالاتر را نیز تجربه کند، اما تعداد کسانی که می‌توانند نیروی گرانشی بالاتر را برای مدت بیشتری تحمل کنند انگشت‌شمار است. کاپیتان اِلی بیدینگ جی.آر. توانست در سال ۱۹۵۸ نیروی گرانشی ۸۲.۶ را برای یک دهم ثانیه تحمل کند. او هوشیاری خود را از دست داد، اما تنها جای چند کبودی بر روی بدن ماند.

    در فضا وضعیت چگونه است؟

    فضانوردان نیز بسته به فضاپیمای خود، نیروی گرانشی بیشتری را تجربه کرده است. آن‌ها هنگام برخاستن فضاپیما و هنگام ورود مجدد به جو، نیرویی معادل سه تا هشت نیروی گرانشی را تجربه می‌کنند. از طرفی دیگر، بیشتر نیروی گرانشی از جلو به سمت پشت بدن وارد می‌‎شود و به لطف تجهیزات جدید، شرایط خیلی بهتر شده است. احساس فضانوردی که با سرعت حدودی ۱۶ هزار کلیومتر بر ساعت در فضا در حرکت است، با احساس یک مسافر هواپیمای بازرگانی تقریبا مشابه است.

    فضاپیمای اوریون

    فضاپیمای اوریون
    اگر نیروهای گرانشی برای سفرهای طولانی‌مدت اوریون مشکل‌زا نباشد، سنگ‌های کوچک فضایی مشکل‌زا خواهند بود. سرعت این خرده سنگ‌ها می‌تواند تا ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ساعت برسد و قدرت نفوذ بالایی هم خواهد داشت. دانشمندان برای حفاظت از فضاپیمای ارویون و فضانوردان آن از یک لایه محافظتی به ضخامت ۱۸ تا ۳۰ سانتی‌متر استفاده کرده‌اند. آن‌ها علاوه بر لایه محافظتی، از تجهیزات حفاظتی هوشمندی هم استفاده کرده‌اند. بری می‌گوید: «ما باید برای هر خرده سنگ برنامه‌ای داشته باشیم.»

    تامین غذای فضانوردان، مشکلات روانی و همچنین آثار پرتوها بر بدن از جمله مشکلات سفرهای طولانی مدت فضایی است. اما سرعت بالاتر می‌تواند حل این مشکلات را تا حدی حل کند.

    نسل بعدی سفرهای فضایی

    بی‌شک سرعت بالاتر مشکلاتی را نیز به همراه دارد. سیستم‌های پیش‌رانشِ قدیمی نمی‌توانند سرعت‌‎های بالاتر را تضمین کنند. بری می‌گوید: «خوشبختانه ما توانستیم سیستم‌های پیش‌رانش جدیدتری را طراحی کنیم که می‌توانند در سرعت‌های بالاتر نیز کارایی داشته باشند، اما باید منتظر انقلابی در سیستم‌‎های پیش‌‎رانش باشد.»

    اریک دیویس پژوهشگر برنامه پیش‌رانشیِ ناسا بوده است. این پروژه شش سال به طول انجامید و در سال ۲۰۰۲ نیز به پایان رسید. او سه شیوه اصلی رسیدن به این سرعت‌های بسیار بالاتر را در سه مورد خلاصه می‌کند: شکاف، هم‌جوشی و نابودی پادماده.

    روش اول جداسازی اتم‌ها است، مانند کاری که در راکتورهای هسته‌ای صورت می‌گیرد.

    روش دوم نیز هم‌جوشی است که در آن، اتم‌ها با هم ترکیب شده و اتم سنگین‌تری را می‌سازند. انرژی خورشید نیز از طریق همین فعل و انفعالات تامین می‌شود، اما بشر فعلا به آن دسترسی ندارد.

    روش سوم اما به نظر بهترین گزینه است. وقتی دو ماده به هم نزدیک می‌شوند، آن‌ها یکدیگر را از بین برده و انرژی به جای می‌ماند. امروزه تکنولوژی کافی برای تولید و نگهداری آن نیز وجود دارد، اما باید اذعان داشت که تولید پادماده در اندازه کافی نیازمند تجهیزات نسل جدید است که خود چالشی بزرگ است.

    در نهایت اما با کمک موتورهای با سوخت پادماده می‌توانیم در طول ماه‌ها و سال‌های به سرعت‌های بیشتر و بیشتری برسیم و فضانوردان را از گزند نیروهای گرانشی در امان نگاه داریم. اما سرعت‌های بسیار بالا ناگزیر بر روی بدن تاثیراتی هم دارد. البته برای مشکلات احتمالی نیز راه حل‌‎های مطرح شده است. اما برخی معتقدند که تا زمانی که تن به آب نزده‌ایم، نباید نگران غرق شدن باشیم.

    کوچک کردن
  7. سلام سایت بسیار زیبا و کاربردی هست و امیدوارم که با این کار قشنگ شما انتقال دانش راحت تر و زیبا تر بشه

    سلام سایت بسیار زیبا و کاربردی هست و امیدوارم که با این کار قشنگ شما انتقال دانش راحت تر و زیبا تر بشه

    کوچک کردن