پرسش‌های مرتبط

3 پاسخ

  1. ناسا و مایکروسافت با همکاری یکدیگر امکان سفری واقعی-مجازی به سیاره‌ مریخ با عنوان «مقصد: مریخ» را فراهم کرده‌اند تا تجربه‌ گردش در فضا را با استفاده از راهنماهای هولوگرافیک برای عموم مردم فراهم کنند.ادامه مطلب ...

    ناسا و مایکروسافت با همکاری یکدیگر امکان سفری واقعی-مجازی به سیاره‌ مریخ با عنوان «مقصد: مریخ» را فراهم کرده‌اند تا تجربه‌ گردش در فضا را با استفاده از راهنماهای هولوگرافیک برای عموم مردم فراهم کنند.

    این قابلیت تابستان امسال در نمایشگاهی در پایگاه فضایی کندی در فلوریدا ارائه خواهد شد.

    به گزارش پایگاه اینترنتی «تک کرانچ»، افراد می‌توانند مکان‌های واقعی روی سطح مریخ که دانشمندان در آنجا کشف‌های مهمی انجام داده‌اند را مشاهده کنند.

    این تجربه به‌وسیله اطلاعات و تصاویر جمع‌آوری‌شده توسط مریخ‌نورد «کیوریسیتی» (کنجکاوی) که در ماه اوت ۲۰۱۲ روی مریخ فرود آمد، امکان‌پذیر شده است.

    «مقصد: مریخ» از نرم‌افزار «آنسایت» (Onsight) استفاده می‌کند، ابزاری که به‌طورمشترک توسط مایکروسافت و ناسا ساخته شده و با استفاده از آن دانشمندان ناسا بهتر می‌توانند فضای اطراف کاوشگران مریخ را کشف کنند. کاربران با به‌کارگیری سیستم شبیه‌سازی سه بعدی مریخ آزمایش‌های علمی را طرح‌ریزی و انجام می‌دهند.

    ناسا نیز در سایت رسمی خود در گزارشی اعلام کرد تا به حال دانشمندان تصاویر مربوط به مریخ را روی صفحه رایانه بررسی کرده و در مورد چیزی که می‌دیدند استنباط می‌کردند. این واقعیت مجازی روشی بدیع برای انجام تحقیقات سیاره‌ای است که بیش از ۱۰۰ میلیون مایل از زمین فاصله دارد.

    نرم‌افزار «آن سایت» پیش از این نیز در ماموریت‌های روبوتیک روی مریخ شرکت داشته است. اخیراً ابی گیل فرامن یک عضو تیم علمی «کنجکاوی» از نرم‌افزار «آن سایت» برای شناسایی مسیر ممکن حرکت کاوشگر بین دو صخره روی مریخ استفاده کرد.

    ناسا پیش از این با مایکروسافت برای فرستادن هدست واقعیت مجازی موسوم به «هولولنز» به ایستگاه فضایی بین‌المللی همکاری کرده بود. اسکات کلی فضانورد ناسا این هدست را در جریان مأموریت ۳۴۰ روزه‌اش در ایستگاه فضایی امتحان کرده است.

    «هولولنز» نور را مستقیماً به کره‌ چشم کاربر می‌تابد تا واقعیت مخلوط (mixed-reality) را تجربه کند. هدست تصاویر را بر روی محیط واقعی دیده شده به وسیله چشم می‌اندازد.

    در حالیکه سیاست ناسا در زمان ریاست جمهوری بوش متمرکز بر فرستادن مجدد انسان به ماه بود، این سیاست در دولت اوباما به فرستادن انسان به مریخ تغییر کرد. در حال حاضر، ناسا زمان و منابع را در پروژه‌ «سفر به مریخ» صرف می‌کند.

    به هرحال، با برگزاری رویدادهایی مثل «مقصد: مریخ» و به‌کارگیری ابزارهایی مثل «آن سایت» و «هولولنز» کشف و کار در فضا از روی زمین به تجربه‌ای بسیار واقعی‌تر تبدیل شده است.

    ناسا خود را برای فرستادن فضانوردان به مریخ در دهه ۲۰۳۰ آماده می‌کند، اما از هم‌اکنون مردم عادی قادرند تجربه‌ آن زمان فضانوردان را داشته باشند.

    جمع کردن
    • 6
  2. آژانس فضایی آمریکا(ناسا) برای سفر به ماه سال ۲۰۲۴ و برای سفر به مریخ سال ۲۰۳۳ را تعیین کرده است. اما طبق نظر متخصصان رسیدن به سیاره سرخ تا آن زمان ناممکن است. "جیم برایدنستاین"(Jim Bridenstine) مدیر نادامه مطلب ...

    آژانس فضایی آمریکا(ناسا) برای سفر به ماه سال ۲۰۲۴ و برای سفر به مریخ سال ۲۰۳۳ را تعیین کرده است. اما طبق نظر متخصصان رسیدن به سیاره سرخ تا آن زمان ناممکن است.

    “جیم برایدنستاین”(Jim Bridenstine) مدیر ناسا در این باره گفت: رسیدن به ماه، زمینه اثبات مأموریت نهایی ما برای رفتن به مریخ است. ماه مسیر رسیدن به مریخ در سریع‌ترین و امن‌ترین راه ممکن است. به همین دلیل ما به ماه می‌رویم.

    با توجه به گفته “رابرت هوارد”(Robert Howard)، سرپرست آزمایشگاه زیستگاه‌های فضایی آینده “مرکز فضایی جانسون”(Johnson Space Center) ناسا، مشکلات و موانع رسیدن به ماه فنی و علمی نیست، بلکه مسئله اصلی بودجه و اراده سیاسی است. بسیاری از مردم می‌خواهند لحظاتی مانند آپولو را تجربه کنند اما پشت آن برنامه یک رئیس جمهور مانند جان اف. کندی بود. کندی همیشه می‌گفت باید این کار را انجام دهیم و اعتقاد دارم کشورم می‌بایست برای دستیابی به هدف فرود انسان بر روی کره ماه و به سلامت بازگشتن به زمین قبل از خروج از این دهه متعهد شود.

    هوارد افزود: اگر این اتفاق افتاد، ما می‌توانیم تا سال ۲۰۲۷ به ماه برویم. اما با رویکرد فعلی ما در خوشبینانه‌ترین حالت می‌توانیم در سال ۲۰۳۷ و در بدبینانه‌ترین حالت سال ۲۰۶۰ به مریخ برویم. تمام مأموریت می‌تواند دو سال طول بکشد، زیرا مریخ و زمین هر ۲۶ ماه یک بار نزدیک به یکدیگر قرار می‌گیرند.

    در ادامه “جولی رابینسون”(Julie Robinson) ، دانشمند ارشد ناسا افزود: دومین مشکل سیستم غذایی ما است. ایده‌های سیستم بسته بندی غذایی کنونی، قابل حمل یا به اندازه کافی کوچک نیست که بتواند به مریخ برسد و مسئله بعدی نیز فوریت‌های پزشکی است که فضانوردان باید بتوانند در صورت هرگونه سانحه، خود را درمان کنند. از دیگر مشکلات سفر می‌توان به لباس فضانوردان اشاره کرد. یکی از مهمترین مشکلات فضانوردان پروژه آپولو، دستکش‌هایشان بود که بیش از حد پر باد بود که این کار آنها را از انجام کارهای سریع منع می‌کرد، اما مسئله لباس را اکنون ناسا حل کرده است زیرا ناسا در حال توسعه یک لباس جدید موسوم به “ایکس ای ام یو “(xEMU) است.

    جمع کردن
    • 4
  3. کاوشگر مریخی ناسا به نام «استقامت»، پس از سفری چند ماهه بر روی سطح سیاره مریخ، موسوم به سیاره سرخ فرود آمد. این کاوشگر به یک ایستگاه هواشناسی، ۱۹ دوربین و دو میکروفن نیز مجهز بود که با کمک آنها توانستادامه مطلب ...

    کاوشگر مریخی ناسا به نام «استقامت»، پس از سفری چند ماهه بر روی سطح سیاره مریخ، موسوم به سیاره سرخ فرود آمد. این کاوشگر به یک ایستگاه هواشناسی، ۱۹ دوربین و دو میکروفن نیز مجهز بود که با کمک آنها توانست تصاویر دقیق‌تری ضبط کند.

    فرود کاوشگر ناسا بر روی مریخ

    به گفته سازمان ملی هوانوردی و فضایی آمریکا یا «ناسا»، مریخ‌نورد «استقامت» پنجشنبه ساعت ۳:۵۵ دقیقه به وقت شرق آمریکا با سرعتی نزدیک به  ۱۹ هزار کیلومتر وارد جو مریخ شد و عملیات فرود بر این‌ سیاره را آغاز کرد. این کاوشگر اکنون حدود ۶۰۰ هزار کیلومتر با کره مریخ فاصله دارد.

    کاوشگر ناسا بر روی مریخ

    نقطه فرود این کاوشگر که بستر یک دریاچه و دلتای خشک شده بود که در تحقیقات دانشمندان برای شناخت سیاره مریخ اهمیت فراوانی داشت، اما در عین حال به دلیل ناهمواری‌های سطح آن برای فرود یک کاوشگر، نقطه دشواری بود. هدف اصلی از سفر به مریخ تحقیق در مورد ارگانیسم‌های میکروبی است. احتمالا حدود سه میلیارد سال پیش، وقتی مریخ گرم‌تر و به دلیل وجود آب قابل زیست بود، موجودات در این سیاره زندگی می‌کردند.

    نتیجه این ماموریت فرود در مریخ، در طرح‌های اکتشافی ناسا نقش مهمی داشت. هدف اصلی تمامی این ماموریت‌ها کشف نشانه‌های حیات در مریخ و بررسی امکان اعزام فضانوردان به آن سیاره است. کاوشگر «پِرسیویرَنس» حامل تجهیزات جدید و پیشرفته‌ای از جمله: یک هلی‌کوپتر بسیار کوچک و دستگاه دیگری که بتواند دی‌اکسیدکربن موجود در جو مریخ را به اکسیژن خالص تبدیل کند، بود.

    با توجه به اینکه تماس رادیویی از مریخ تا زمین حدود ۱۱ دقیقه طول می‌کشد، کنترل فرود کاوشگر از مرکز ماموریت فضایی در زمین امکانپذیر نبود. این مریخ‌نورد پس از هفت ماه و‌ طی ۴۷۰ میلیون کیلومتر بر سطح کره مریخ، در دهانه «جیزرو» که یک دلتای باستانی در سطح مریخ است، فرود آمد.

    جمع کردن
    • 2

لطفا ابتدا وارد شوید تا بتوانید پاسخ دهید.